sekretariat@kancelaria-myszczyszyn.pl

+48 609 837 704

55-200 Oława

Kancelaria Radcy Prawnego
Małgorzata Myszczyszyn 
NIP: 912 166 64 35

SO w Warszawie zwrócił sie do TSUE  z pytaniem prejudycjalnym   czy w sytuacji, kiedy konsument dochodzi od banku zwrotu wszystkich wpłaconych rat, bank może żądać potrącenia wypłaconego konsumentowi kapitału, podczas gdy jednocześnie twierdzi, że umowa zawarta z konsumentem jest ważna. Nadto  czy bank może wyznaczyć konsumentowi termin dwutygodniowy na zwrot równowartości całego kapitału kredytu, a także czy konsument powinien zostać obciążony częścią kosztów procesu sądowego w zakresie, w którym jego powództwo o zapłatę zostało oddalone w związku z uwzględnieniem zarzutu potrącenia podniesionego przez bank.

Dnia 22 stycznia 2026 r. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej rozstrzygnął (wyrokiem wydanym w sprawie C-902/24) co do szczegółów rozliczenia klienta z bankiem po ustaleniu nieważności umowy powiązanej z waluta obcą przez sąd  wskazując, iż 

Artykuł 6 ust. 1 i art. 7 ust. 1 dyrektywy Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich oraz zasadę skuteczności w świetle zasad pewności prawa i proporcjonalności oraz prawa do skutecznej ochrony sądowej

należy interpretować w ten sposób, że:

nie stoją one na przeszkodzie wykładni sądowej prawa krajowego, która w ramach wszczętego przez konsumenta postępowania mającego na celu ustalenie nieważności umowy kredytu hipotecznego, którą zawarł on z przedsiębiorcą, oraz zwrot rat miesięcznych zapłaconych w wykonaniu tej umowy, pozwala na to, by ten przedsiębiorca, utrzymując tytułem głównym, że rzeczona umowa jest ważna, podniósł tytułem ewentualnym zarzut potrącenia oparty na wierzytelności odpowiadającej kwocie tego kredytu hipotecznego, pod warunkiem, po pierwsze, że ta ostatnia wierzytelność nie zostanie uznana za wymagalną, zanim właściwy sąd ustali nieważność samej umowy, a po drugie, że fakt uwzględnienia takiego zarzutu nie pociąga za sobą rozstrzygnięcia w przedmiocie kosztów postępowania, które mogłoby zniechęcić konsumenta do skorzystania z praw przyznanych mu przez tę dyrektywę.

A zatem dyrektywa 93/13 nie blokuje bankom możliwości podniesienia zarzutu potrącenia w sprawie wytoczonej przez konsumenta - także w formie zarzutu ewentualnego. Bank może więc rozliczyć kapitał i raty w jednym procesie, nawet jeśli do samego końca broni ważności umowy. Wezwanie banku do zapłaty kapitału nie wywołuje skutków - w tym naliczania odsetek za opóźnienie - dopóki bank twierdzi, że umowa jest ważna.